Ο Arthur Wren πέρασε μια ζωή σκυμμένος πάνω από χάρτες. Λένε πως κανένα ταξίδι του δεν χάθηκε ποτέ, χάρη σε μια ασημένια πυξίδα που δεν έδειχνε ποτέ τον Βορρά.
Αυτή είναι η τελευταία του φωτογραφία, στο γραφείο της καμπίνας του. Απόψε η καμπίνα είναι άδεια, αλλά το φανάρι καίει ακόμα. Κάπου εδώ μέσα κρύβεται η Ασημένια Πυξίδα.
Πάνω στο γραφείο, δίπλα στη γραφομηχανή, μια καρτ ποστάλ με τον γραφικό χαρακτήρα του Wren.
Στον απέναντι τοίχο κρέμονται τέσσερα κάδρα, το καθένα με μια στιγμή που ο Wren θαύμαζε. Το χρυσό γέρνει λίγο προς τα δεξιά.
Το ημερολόγιο πλοήγησης είναι ανοιχτό. Στη σελίδα του, ο Wren δεν έχει γράψει λέξη. Μόνο αυτό:
Ξεκρεμάτε το στραβό χρυσό κάδρο. Στην πίσω πλευρά του, δύο χαρτιά κολλημένα με ταινία.